papieren helden

Verwachting

Reken op bananenprut in de tafelnerf,
op een plasticine bouillabaisse
en elke nacht, elke dag
het legomijnenveld;

Reken op zetelsnot en oranje spaghetti,
op kleefklinken, op navelzweet,
op het knakken van je kraakbeen
en op auto-kruisverhoor;

Reken op denken wat ging ik –
en je man –
je haar –
terwijl je luiers –

Reken daarop.

wrijving

we stonden mouw tegen mouw
te roken toen

een lichtspoor door het donker
boven ons voorbij schoof

jij zei: een vallende ster
ik zei: ruimtepuin

je gooide je sigaret op de grond
oranje vonkjes sprongen op

ik vroeg of je een wens had gedaan
en je klakte met je tong

Toon

Elke woensdagnamiddag fietst hij door de Houtstraat.
Op de bovenbuis plakte hij de Studio Brussel-sticker van zijn grote broer.
Zijn vader beloofde vorig jaar het zadel hoger te zetten.
Bij de laatste lantaarnpaal kijkt hij over zijn schouder en probeert op zijn achterwiel te rijden.
Soms staat hij achter een boom en staart naar de Dewaele-zusjes, die met poppenwagens gezinnetje spelen.
Vorige week verdween hij in de dode hoek van een vrachtwagen.
Op de begrafenis vroeg de ene Dewaele-zus aan de andere: was dat die mafketel met zijn te kleine fiets?

Nakennis

Wist je dat
er geen bloemen groeiden
in het tijdperk van de dinosauriërs.

Geen stengels die zich uit de grond
wrongen. Geen geur, geen kleur.

Ze verschenen pas nadat de laatste T. rex neerviel,
alsof dat eerst moest gebeuren, die T. rex die neerviel.
Alsof ze bang waren. Misschien waren ze bang. Volgens mij waren ze bang.

En nu staan ze hier.